Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

του εγωισμού

πάει καιρός που έπαψα να αναρωτιέμαι
πόσο έζησα
πριν γεννηθώ
με ανάσα που κολλάει στο πλεξιγκλάς
ατροφικός
υπερφίαλος
σε θολώνω για να σε σκοτώσω κρυφά
όσα ήθελα να σπάσεις
πέφτοντας πάνω τους με βία
πρωτόγνωρη στέκουν εκεί
θεριά
τίποτα δεν κατάφερες κι όλο με τριγυρνάς
μια ζωή σου φτιάχνω δείπνο
στο σερβίτσιο το καλό
τρεις ζωές σε περιμένω
και δεν έρχεσαι
σήμερα πέταξα τα ρούχα σου στο δρόμο



3 σχόλια: